Bilans handlowy a fundusze państwowe
Gospodarka światowa to system naczyń połączonych. Wystarczy, że jedna część składowa szwankuje to od razu odbija się to echem na pozostałych elementach. Kondycję ekonomiczną poszczególnych gospodarek określa bilans płatniczy. Każdy kraj prowadzi różnego rodzaju transakcje, dokonuje wymiany towarów z innymi państwami. Bilans płatniczy jest więc zestawienie wszystkich transakcji dokonanych między rezydentami a nierezydentami. Jednym z części bilansu płatniczego jest bilans handlowy.
Bilans płatniczy w strefie Euro publikuje Europejski Bank Centralny zaś bilans handlowy reguluje Eurostat. Strategia kreacji owego bilansu powinna być kompatybilna z wytycznymi, które zawarte są w Balance of Payments Manual (BPM). Jest on publikowany przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy. W bilansie płatniczym zawarte są transakcje w walutach rozrachunkowych i walutach wymienialnych. W skład bilansu płatniczego wchodzą: rachunek bieżący, rachunek kapitałowy i finansowy oraz pozycje finansujące. Bilans handlowy jest to różnica między importem a eksportem danego kraju. W momencie kiedy kraj więcej eksportuje to mamy do czynienia z nadwyżką handlową. W odwrotnej sytuacji, kiedy kraj więcej importuje mówimy o deficycie handlowym. Na bilans wpływa szereg czynników. Przede wszystkim regulują go ceny wyrobów produkowanych w kraju, umowy handlowe, kursy walutowe oraz cła i podatki. Jeżeli chodzi o nasz polski bilans handlowy to ma on niestety wartość ujemną co oznacza , że nasz kraj więcej importuje niż eksportuje. Aby zniwelować niekorzystne skutki deficytu handlowego należałoby spotęgować wymianę towarów między naszym krajem a rezydentami innych krajów. Handel zagraniczny jest bardzo ważnym aspektem gospodarczym kraju. Obejmuje on obroty majątkowo-kredytowe, obroty bieżące, na które oprócz wymiany składają się zakup i sprzedaż za granicę usług, dóbr niematerialnych. Handel zagraniczny bezpośrednio wpływa na poziom eksportu i importu na określonym terytorium.